برای آغاز
زمان مثل یک مورچه ای که بار ِ چندین برابر وزن خودش رو جابجا می کنه می گذره.
منم مثل اون مورچه ام که یک بار سنگین رو سعی داره بلند کنه . میرم تو جاده ی زمان.تفاوت من و اون مورچه اینه که اون مقصد داره و کارش روشنه. ولی من فقط انگیزه دارم مقصدم روشن نیست که بهش اشاره کنم و بگم من دارم میرم. در واقع من فقط می رم و این چیزیه که می مونه!
+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم اردیبهشت 1384ساعت 14:55 توسط يك نفر شورشي
|
