فكر مي كنم قبلا گفته بودم كه انسان دشواري وظيفه است...البته اين جمله را ترجيح مي دم كه: زندگي يك شانس بزرگ است براي انساني كه.....اصلا حواسم نيست كه دارم اين حرف ها را براي ...راستي تعريف ما مي شود چـ ......خودم هم نمي دانم ...اما يك چيز جالب هست كه دارم اين روز ها در موردش فكر مي كنم اين كه:

در جوامع پيش رفته و پس رفته ي امروزي كه دولت هاي مقتدر شكل گرفته و به آرامي تكنولژي اطلاعات داره بهشون وارد مي شهء بشر حكم كارگري رو پيدا مي كنه كه تحت انقياد دولت ِ اسير اطلاعات زيادي كه بهش داده مي شه و تقريبامجبور به اخذ  تصميمی ی كه آموزه هاي اجتماعيش ايجاب مي كنه....طبيعتي وجود نخواهد داشت براي انساني كه اسير مفاهيم اخلاقي ي برآمده از مذب يا روح پروتسانتيسمِ همینطور انساني كه مجبوره آموزش ببينه آموزشي كه محتواشو حكومت ها تعيين مي كنند ...نمي دونم شايد هم اشتباه مي كنم.....